Random

Teleurgesteld zijn in het geslacht van je baby. Doe even normaal.

Ik had een voorgevoel de eerste 16 weken van de zwangerschap. Een gevoel waardoor ik bijna zeker wist dat de baby in mijn buik een meisje zou zijn. Een echte voorkeur was er niet, al was een meisje na alle jongens in de familie wel erg leuk. Maar als het een jongen was geweest? Hartstikke leuk! Hamburgertje of piemel…mijn droom kwam uit met een baby! Het cliche is en blijft waar: gezondheid is wat telt.

Een voorkeur hebben mag

Ondanks dat ik niet echt een voorkeur had qua geslacht, snap ik best dan mensen wel een voorkeur hebben aan het begin van hun zwangerschap. Je mag dromen, je mag denken, je mag iets net iets meer willen dan het ander. Iets lijkt je leuk of je denkt meer te hebben met een bepaald geslacht. Een voorkeur hebben is oke, teleurgesteld zijn in het niet uitkomen van je voorkeur niet.

Teleurgesteld zijn in het geslacht is geen taboe. Het is gewoon niet oke

Je toekomst laat zich niet uitstippelen zoals jij dat voor ogen hebt. Er gebeuren positieve dingen in je leven, helaas ook minder leuke dingen. Je kunt dromen van een gezin met een dochter en een zoon. Maar twee zonen maakt het leven niet minder leuk of minder waard. Je werkelijke toekomst heb je niet in de hand, het is zoals het is. Er is geen perfect gezin, geen perfect plaatje. De natuur en de geboorte van een kind is al perfect zoals het is.

Invloed op geslacht…ja of nee?

Een lastige kwestie waar iedereen weer een andere mening over heeft. En dat is niet gek, want het is en blijft ingewikkeld en persoonlijk. Wat ik vind? Invloed uitoefenen op het geslacht van je kind gaat te ver. Natuurlijk zijn er geldige redenen om het wel te doen, denk aan het overdragen van een aandoening welke bijvoorbeeld alleen bij jongens voorkomt. Maar wanneer daar geen sprake van is, vind ik dat je de natuur zijn gang moet laten gaan. Alles moet al zo ‘perfect’  in de wereld van nu. De natuur behoudt niet voor niets een goed evenwicht aan mannen en vrouwen, waarom zou je je daarmee gaan bemoeien? Willen we dan werkelijk overal grip op hebben?

Verplaats je even…

Nee, je hoeft niet met alle mensen rekening te houden die ongewenst kinderloos zijn of zorgen voor een gehandicapt kind. Je mag je voorkeur uitspreken en erover dromen, daar is niets mis mee. Maar denken en zelfs benoemen dat je teleurgesteld bent in het geslacht van je kind is not done.Uitspreken dat je depressief wordt van het geslacht van je kind en zelfs eronder lijdt, dat gaat veel en veel te ver. Dit kwam overigens ter sprake in een artikel in de Volkskrant. Daarin komt ‘genderdisappointment’ ter sprake. Vrouwen zijn serieus depressief, in de rouw en zwaar teleurgesteld. Sommigen geven aan dat ze het gevoel hebben te stikken. Ze lijden echt en zijn in paniek. Ja heus, het gebeurt. Helaas.

Verplaats je even in degene die geen gezond kindje konden krijgen. Waarvan het kindje verstandelijk of lichamelijk gehandicapt is. Waarvan de ouders niet weten hoe lang het kindje zal leven. Probeer je te verplaatsen in iemand die al jaren droomt van een positieve test, maar nog steeds met lege handen zit. Geslacht is maar een geslacht, het is niet belangrijk. Terug naar de basis en kijken naar wat je wel hebt mogen ontvangen: daar gaat het om. Doe even normaal!

Nu ben ik benieuwd naar jouw mening: vind jij het kunnen dat iemand teleurgesteld is in het geslacht van de baby? Snap jij dat iemand in een grijze wolk terecht komt? Of snap je het niet en vind je het net als ik ook niet kunnen?

Volg je mij al op FacebookTwitterInstagram en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 33 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (13)

  • Helemaal mee eens!
    Ik heb een dochter en een zoon, en in 2016 overleed mijn 2e zoontje met 38 weken in mijn buik. Nu in oktober is onze 2e dochter geboren. Ik wilde heel graag nog een meisje en dat is uitgekomen, maar een jongen was net zo welkom. Het is allemaal niet zo vanzelfsprekend, je hoort blij te zijn met je kindjes zoals ze komen. Elk kindje is iets om dankbaar voor te zijn ♡

    Beantwoorden
  • Zelf had ik een voorkeur voor een meisje. Ik was er niet depressief van geworden als t een jongen was geweest.
    Hoewel ik zelf het gevoel niet heb ervaren, vind ik het niet raar. Ik vind het gevaarlijke uitspraken te zeggen dat iemand iets niet mag denken. Als je het denkt en voelt dan gebeurt dat gewoon. Dus de manier waarop je het schrijft vind ik lastig.
    Kunstmatige selectie ben ik echter geen voorstander van. In ieder geval niet als het puur om het geslacht gaat of andere kenmerken die je graag bij je kind zou zien.
    Ik ben van mening dat je best iets mag denken of voelen. In dit geval teleurstelling en je er heel erg rot over voelen. Er op acteren vind ik een brug te ver.

    Beantwoorden
  • Ik ben het hier niet mee eens. Natuurlijk het is meer dan verschrikkelijk dat sommige mensen geen kinderen kunnen krijgen of een kindje verliezen maar dat maakt niet dat iemand anders zijn gevoel er niet mag zijn.
    Daarbij denk ik dat die mensen die zo’n sterke voorkeur hebben dat zelf liever ook niet hebben maar gevoel kun je niet uit zetten.
    Doordat dit zo’n beladen, verboden onderwerp is krijgen zij weinig “kans” om hierover te praten wat het niet makkelijker maakt denk ik.

    Beantwoorden
    • Iemand mag zeker een voorkeur hebben, dat geef ik in het artikel ook aan. Wat mij met name tegen de borst stuit is het feit dat een teleurstelling in het geslacht van je kind zich kan uiten in lijden, depressief zijn en rouwen. Dát gaat mij te ver.

      Beantwoorden
  • Wees blij dat je kinderen kunt krijgen. Ik vraag me af of er dan niet meer mee speelt als je hier echt depressief van wordt, een verwachtingspatroon van je naaste omgeving bijvoorbeeld. Ik kan me er in elk geval geen voorstelling van maken.

    Beantwoorden
  • Fijn artikel. Ik ben zelf moeder van drie geweldige zonen. (3,5, 2 en 7 maanden) Nog voordat de derde geboren werd kreeg ik allerlei vreemde dingen naar mijn hoofd geslingerd over het geslacht. Zoals: hopen dat het nu een meisje wordt. Dat wordt afzien als het weer een zoon wordt. Hopen op een dochter want zonen heb je voor even en dochters heel je leven. Kortom een perfect plaatje een meisje na twee jongens. Wij wisten inmiddels dat het een zoon zou worden maar verder niemand. De opmerkingen bleven zich herhalen tot ik op een avond huilend in bed zat. Het kindje was zo gewenst en ik vond het zo naar om continu te horen dat het nu wel een meisje zou moeten zijn. Alsof wij niet goed genoeg waren met 3 mannetjes. Dat ik me moest voorbereiden op een heel zwaar leven met al die mannen!

    Nou niets is minder waar.. ik ben een super gelukkig mens met 3 boys en realiseer me dat mijn leven niet perfecter zou zijn met een meisje erbij. Het komt doordat alles maakbaar is om ons heen.. we kunnen kiezen wat voor telefoon we kopen, hoe we ons huis inrichten, waar we op vakantie we gaan en ga zo maar door. Laat het meest oerachtige ter wereld lekker zo blijven. Ik weet zeker dat mijn jongens kunnen ravotten,stoeien, genieten en met heel veel liefde zullen opgroeien! En dat mijn jongens over 30 jaar nog steeds heel graag bij hun mama aan de keuken tafel zitten! Wie weet met schoon dochters erbij..?

    Beantwoorden
  • Ik had de voorkeur voor een meisje. Ik kreeg een jongen. Dat was in mijn hoofd wel even omschakelen.
    Maar je hebt daar nou eenmaal geen invloed op. En op het moment dat mijn zoontje geboren werd, was er niets magischer dan dat.
    Echt rouwen kan ik me dus niet voorstellen. Maar dat je er een paar weken aan moet wennen kan ik wel begrijpen.

    Beantwoorden
    • Een voorkeur hebben en omschakelen is heel menselijk. Dat begrijp ik maar al te goed! Het ging mij vooral om de rouwende en lijdende moeder, zoals de teleurgestelde moeders in de Volkskrant werden genoemd.

      Beantwoorden
  • Wat moet dat kind zich rot voelen als ze horen dat ze eigenlijk niet gewenst zijn, omdat ze van het andere geslacht zijn dan mama in haar hoofd had. Wees dankbaar wat je mag krijgen. Goed geschreven!!

    Beantwoorden
  • Toen ik het artikel las moest ik echt even wat tranen wegpinken. Wij zijn nu 3 jaar aan het proberen zwanger te worden van ons tweede kindje. We zijn net begonnen aan de eerste behandeling met ivf. Een voorkeur hebben is heel menselijk, en even omschakelen ook. Maar in diepe rouw komen als het niet het gewenste geslacht is? Ik denk dan alleen maar, jij weet niet wat het is om jaren in onzekerheid te zitten of je wel of niet zwanger bent. Of dat je misschien wel helemaal nooit meer zwanger raakt. Hoeveel moeders zijn er inderdaad met een gehandicapt kindje of een kindje die is overleden. Je moet dankbaar zijn met wat je is gegund. Zo vanzelfsprekend is het namelijk echt niet om kinderen te mogen krijgen.

    Beantwoorden
    • Lieve Desiree. Ik duim heel hard voor je dat je wens snel in vervulling mag gaan! Het is inderdaad niet vanzelfsprekend en dat beseffen helaas sommige mensen niet. Take care!

      Beantwoorden
  • Net alsof zo iemand er zelf voor kiest om zich depressief te voelen, zoiets gebeurd en daar doe je niks aan. Lekker kort door de bocht om te zeggen dat zoiets echt niet kan volgens jou.
    Elk mens is anders.

    Beantwoorden
    • Depressief worden, daar kies je niet zelf voor nee (weet ik alles van). Dankbaar zijn voor wat je wel hebt en krijgt kun je wel zelf voor kiezen.

      Beantwoorden

Write a comment

Lees vorig bericht:
Gerechten zonder pakjes en zakjes #160. Mexicaanse Fajitas (Honig)

Snel, lekker voor jong en oud en heel makkelijk te maken: Mexicaanse Fajitas. Honig heeft er een pakje voor, maar...

Sluiten