Halfvol Lifestyle

Positief blijven na 1001 tegenslagen. Hoe doe je dat?

De afgelopen jaren heb ik regelmatig gehoord ‘hoeveel kan een mens hebben’ wanneer ik vertelde wat er allemaal was gebeurd. Nou…blijkbaar veel, heel veel. Meer dan je denkt. Mensen vinden het knap dat je overeind blijft staan en kunt blijven genieten van de kleine en grote dingen. Hoe ik dat doe? Nou eh….gewoon…

Of ik weleens boos ben geweest op de situaties? Woedend ben ik geweest. Niet fysiek, wel van binnen. Boos op het leven, op ‘iets of iemand’. Dat is normaal, het hoort bij een rouwproces.
Het hoort bij het afscheid nemen van een gezond lijf en/of van je dierbaren. Ook ik heb het oneerlijk gevonden dat er zoveel sh*t op mijn pad kwam. Maar wat is wel eerlijk dan? Een goede verdeling? Niemand gun je toch veel tegenslagen?

Dat boos zijn en het oneerlijk vinden heeft maar even geduurd. Op een gegeven moment kom je tot rust en besef je dat geen tegenslag het einde van de wereld is. Ja, het voelt alsof je alles op je schouders krijgt. Maar nee, dat betekent niet dat je moet blijven liggen in dat donkere hoekje.

Snelcursus positief blijven

Wanneer je een tegenslag krijgt te verwerken kun je twee dingen doen: in een hoekje huilen en wachten tot de zon gaat schijnen of het hoekje voorbij lopen en de zon opzoeken. Klinkt heel makkelijk, maar is het niet.
Nadat ik bevallen was en ernstig ziek werd, heeft het maanden en misschien wel een jaar gekost om de situatie te accepteren en met mijn hoofd naar de zon te gaan staan. Langzaam aan begon ik in te zien dat het fijner is om te beseffen wat je nog wel hebt, dan om steeds te bedenken wat je niet meer hebt en wat er in vredesnaam is gebeurd.

Oke, ik had geen roze wolk, geen kraamtijd. Ik had ineens geen gezond lichaam meer en tientallen pillen die ik per dag moest slikken. Mijn gezondheid zou nooit meer vanzelfsprekend zijn en het ziekenhuis zou mijn tweede huis worden.
Maar…het had ook zo anders kunnen aflopen. Sarah had het niet kunnen overleven in mijn buik, ze had ook mijn vierde miskraam kunnen worden. Daarnaast was de kans groot dat ik het zelf niet zou overleven of de rest van mijn leven in een verpleeghuis zou doorbrengen.

Ondanks die pillen en een lijf en leven dat compleet anders is dan ik ooit had kunnen denken, ben ik er genadig van af gekomen. Sarah is een kerngezonde kleuter en ook zij leeft. Dat telt zwaarder dan alle tegenslagen rondom mijn gezondheid. Die neem ik dan maar voor lief, want het had zoveel erger kunnen zijn…

En dan komt het verlies van lieve mensen om je heen. Om eerlijk te zijn: toen mijn broer verongelukte voelde het als een straf. Ik dacht ‘hebben we nu nog niet genoeg gehad?’ Het was mijn eerste reactie, mijn eerste gevoel.
Ik was in shock en dat ben ik 2,5 jaar later misschien nog steeds. De dood van mijn moeder zagen we aankomen en dat heeft tot gevolg dat het besef er meer is dan bij mijn broer. Dat is pijnlijk, maar voor het verwerken wel beter.

Positief blijven na de dood van lieve mensen gebeurt ook niet meteen de volgende dag. Dat hoekje om in te kruipen lonkt ook de eerste periode, maar al snel kroop ik er weer uit. Het heeft geen zin om in het donker te blijven zitten en je doet er niemand plezier mee. Degene die er niet meer is zou een ‘moord’ doen om te leven, dus leef!

Maakt het je nou echt sterker?

What doesn’t kill you makes you stronger, toch? Deels ben ik het hiermee eens. Tegenslagen maken je een ander mens. Niet zozeer sterker, maar anders.
Ik heb gemerkt dat ik door de jaren heen meer ‘schijt’ heb gekregen aan dingen en situaties. Waar ik mij vroeger nog druk om kon maken doet mij nu weinig tot niets.
Tegenslagen laten je enorm relativeren, vooral wanneer je lieve mensen om je heen voor altijd kwijtraakt. Er zijn ergere dingen, is een mantra geworden.

Het ziek zijn en het verlies van twee lieve mensen hebben mij laten leven bij de dag, bij het uur. Zaken die vroeger zo belangrijk leken, zijn zo klein geworden dat ze er niet meer toe doen. Wat mensen van je vinden of zorgen voor de dag van morgen.
Kleine dingen die ik vroeger niet zag omdat ik met die ‘onbelangrijke’ dingen bezig was, zijn nu zo groot en zo van belang. Het genieten van de dag, het voelen van de zon en het zien lachen van iemand om je heen. Klinkt een beetje zweverig he? Maar zo is het wel.
Tegenslagen maken je niet zozeer sterker, het zet je met beide voeten op de grond en laten je echt leven.

Moraal van het verhaal…

Een mens kan zoveel hebben, meer dan je zou denken aan te kunnen. Blijkbaar heeft de mens een enorme levensdrang en is er altijd wel iets om voor uit het hoekje te kruipen.
Kijk naar wat je wel hebt en krijgt, in plaats van alleen te kijken naar wat je niet hebt of bent verloren. Het helpt je niet om negatief te blijven, het brengt je nergens.

Tegenslagen maken je dus niet per definitie sterker, maar maken je wel bewust van het feit dat het leven bizar fragiel is. Je druk maken over zaken waar je toch geen invloed op hebt heeft weinig zin. Wat wel zin heeft? Nu leven, nu genieten en je minder druk proberen te maken over de dag van morgen…

Print Friendly, PDF & Email

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 33 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (4)

  • Dit soort blogs vind ik erg leerzaam heb zelf ook veel mee gemaakt en vind t fijn om dit soort, positieve, gedachtes te lezen!dank je Beantwoorden
    • Dikke knuffel! Beantwoorden
  • Wat een prachtig artikel en zo herkenbaar...ik ga tijdens de rouw altijd door een diep dal...maar toch krabbel ik er altijd weer bovenop...heel veel sterkte met alles! Ik liep toevallig tegen je aan op Twitter. Ik ga je volgen! Liefs! Beantwoorden
    • Knap van je! En jij ook heel veel sterkte! Beantwoorden

Write a comment