Kijk je mee?

Photodiary. Memory Lane 11-17 juni

Een beetje een gek weekoverzicht, want afgelopen week was spannend en zwaar. Een paar weken terug kregen we heel verdrietig nieuws en daar zal ik in dit weekoverzicht wat kort over zeggen. Buiten dat: we genoten wel enorm van de zon, lekker eten en heel veel knuffeltijd. 

Zondag

Vandaag is het een echte rustdag, gister was het mijn verjaardag! Niet dat het een enorm feest was, maar op zondag doen we gewoon even helemaal niets. Behalve met je fantasie aan de haal zoals Sarah deed. Ze verzamelde alle afstandsbedieningen en het waren ineens glijbanen. Inclusief een bemoedigend stemmetje ‘kom maar, is niet eng. Ik houd je vast’. Zo lief.

Ik bakte met mijn eigen kookassistente gister een heerlijke verse appeltaart. Blijven toch de lekkerste vind ik! Sarah mocht de appeltjes met de rozijnen in de taartvorm scheppen.

En het resultaat mocht er wezen! Inclusief een puist in het midden, ik had een bolletje deeg over.

Er bleef gister niets over, misschien maar beter ook want anders ging het vandaag wel op. Wel gebruikte ik voor het avondeten opnieuw de springvorm, want ik ging aan de slag met kip in de hoed! Blijft ook een favoriet hier in huis.

Maandag

Om 10.45 moet ik bij de praktijkondersteuner van de huisarts zijn. Zij heeft voor mij uitgezocht waar ik terecht kan om een neuro-psychologisch onderzoek te laten doen. In verband met problemen die ik ervaar met concentreren, geheugen en prikkels sinds ik op de IC heb gelegen. We hadden een fijn gesprek en ik heb een doorverwijzing voor een kliniek hier in de buurt. Klinkt zo ernstig en serieus….een kliniek. Maar ik ben zo blij dat er naar gekeken gaat worden. Al zal het ook confronterend zijn…

Eenmaal thuis maak ik een wat uitgebreider ontbijt na mijn crackertje met kipfilet. Al snel wordt mijn humeur nog meer verpest….mijn pan is aan zijn einde. Dit zou een heerlijke pannenkoek moeten worden, maar het eindigt in een soort roer-pannenkoek. Mehh.

Waar ik wél blij van werd vandaag: van dit recept die online kwam en alle reacties. Hij is ook zo lekker! Wie heeft hem al gemaakt?

En deze week was Sarah heel erg aanhankelijk. Vandaag heeft ze amper gespeeld, ze wilde alleen maar op mij liggen, bij mij liggen, mij omhelzen, knuffelen….Niet erg hoor, maar naar het toilet gaan was wel lastig zo 😉 Hier lag ze te chillen op mijn benen, met mijn knieën in haar rug. Ligt dat lekker?

Vandaag maak ik bami met kipfilet, groenten en gebakken uitjes. Die gebakken uitjes heb ik echt jaren niet meer gehad, maar wat een lekker spul is dat eigenlijk!

In de avond bestelde ik kaartjes voor de film van Tupac. Als diehard fan (ja nu al 21 jaar!) moet ik natuurlijk wel gaan. Ik ben heel benieuwd, wie heeft gem al gezien?

En ik schrijf nog een blogje voor de volgende dag. Ook al zit mijn hoofd enorm vol, het voelt als even ontspanning om achter de computer te kruipen en lekker te tikken.

Dinsdag

Gisteravond at ik voor het slapen nog een broodje en de volgende ochtend haal ik een broodje uit dezelfde zak….WHUT? Er zit schimmel op! Ik mag hopen dat mijn brood gisteravond nog oké was, want ik vind dit zo vies.

Sarah en ik ontbijten samen (ja met vers brood…)en maken ons daarna klaar voor de dag. Straks gaan we even naar mijn ouders en naar de kinderboerderij hier om de hoek. Er is namelijk een soort speurtocht. Achteraf sloeg die speurtocht helemaal nergens op, maar we zijn wel even heerlijk op de kinderboerderij en in de speeltuin geweest!

Oh grinnik…deze kreeg ik van mijn zus doorgestuurd. Hij is leuk!

Sarah wil vanmiddag wel even slapen en daar ben ik stiekem heel blij om. Ik duik ook in mijn bed en we slapen weer een paar uur. Daarna is het alweer tijd om te koken en ik maak kip-kerrie met rijst en sperziebonen.

Woensdag

Trombosedienst-tijd! Voor de vakantie ben ik nog op controle geweest en ik mag vandaag weer. Daarna rondje apotheek, de winkel en weer naar huis. En ik zit de hele ochtend al met een nummer van Dotan in mijn hoofd, Bones. Prachtig nummer, ook wel kenmerkend voor deze periode. Ik houd nooit zo van Dotan, maar deze vind ik mooi.

Sarah vindt de muziek maar saai (logisch) en zet Katy Perry op. Ze vindt al haar nummer fantastisch!

En ze gaat er zelfs bij liggen, zo komisch. En zo chillen we in de middag samen op de bank en we maken wat puzzels. Functioneler word ik niet vandaag…

Maar in de middag moet er toch gekookt worden en ik combineer het meteen met een nieuw recept voor de blog, namelijk die van de jachtsaus. Het werden krieltjes, broccoli en een schnitzel. De saus was ook heerlijk!

Donderdag

Vandaag gaat Sarah weer naar het KDV en ik breng haar om 10.00 met de fiets. Eenmaal daar mag ze meteen op de grond liggen zodat de juf een omtrek van haar kan maken, die ze vervolgens mag inkleuren en versieren. Ze vond het maar vreemd allemaal en keek er wel heel ernstig bij.

Wanneer ik weer thuis ben rust ik even uit en maak ik mij klaar om naar een lunch date te gaan met een vriendin van mij. We bestellen allebei wat anders en zei nam een clubsandwich, ik een wrap met gerookte forel. Het was heerlijk! Daarna nog even door de winkelstraat gelopen en wat geshopt.

Mijn goddelijke wrap….

Ik kwam doodmoe weer thuis en ben even op de bank gaan liggen toen het blad van de NVLE door de bus kwam. De NVLE is een vereniging voor Lupus en APS patiënten. Ik ben een tijd terug geïnterviewd en mijn verhaal stond er dit keer in.

Het is prachtig geworden, dank je wel Rita!

Donderdagavond gaat Sarah niet logeren bij mijn ouders. Dat is zelfs al een hele tijd geleden. Hoe en waarom, dat vertel ik later in dit weekoverzicht.

Vrijdag

Volgers op Instagram hebben het waarschijnlijk al meegekregen: vandaag begon mijn moeder aan een chemokuur. Een paar maanden terug kregen we bericht dat er borstkanker was gevonden, dit bleek later niet het enige te zijn. Los van de borstkanker had zich longkanker ontwikkelt met uitzaaiing. Mijn moeder kan niet meer beter worden, wel hopen ze met chemo de tijd te kunnen rekken en de pijn te verminderen. Duimen jullie mee?

Er moet gegeten worden en Sarah wil zelf haar brood elke ochtend smeren. Prima! Maar wanneer ik even niet kijk en koffie zet hoor ik een ‘Oh oh’ achter mij. Ze heeft zelf de hagelslag gestrooid en zojuist het hele pak over haar broodje gestrooid.

Eerst keek ze mij heel verschrikt aan en ze was bang dat ik boos zou worden ofzo. Maar ik kon er alleen maar heel hard om lachen en gelukkig zij daarna ook. En nee, ze mocht het niet allemaal opeten 😉

Ik ga met mijn vader en met Sarah tussen de middag even op bezoek bij mijn moeder in het ziekenhuis. Na een uurtje zijn we weer thuis en helaas….kleine mevrouw weigert te gaan slapen. Ik kan haar ook niet dwingen, dus na flink wat koffie en even op de bank liggen verzamel ik alle moed en rijden we een rondje op haar fiets, door de straat. Daarna in zombie modus naar de winkel om avondeten te halen. Mijn vader eet straks ook gezellig mee en er moet nog wat in huis worden gehaald.

Daarna begin ik met koken en we eten met z’n allen. Met natuurlijk een ijsje en een gekke bek toe.

Ik ben kapot. In de avond doe ik niets meer, Memory Lane komt maar een dag later. En als het helemaal niet was gelukt, so be it. Familie en gezondheid is prioriteit. Toch geniet ik wel van het bloggen in alle rust en even mijn verstand op nul.

Zaterdag

Sarah en ik staan allebei om half 9 op, papa laten we nog even liggen. We ontbijten, ik drink koffie en ik ga douchen wanneer Giorgio beneden is. Hij gaat later aan de slag met het puinruimen van de struiken in de tuin (en van de gesnoeide boom van voor de vakantie) en brengt een flinke aanhangwagen vol naar de stort. Opgeruimd is altijd fijn! Ook maakt hij meteen de dakgoten weer schoon zodat we er weer even tegenaan kunnen.

En Sarah en ik kijken toe en genieten van heerlijk fruit. We hebben al zo enorm veel druiven en aardbeien op, het is ook zo lekker!

Pssst…niet verklappen hoor! Dit is een cadeautje voor Sarah als ze alle plasjes op het toilet doet. Nee, ze is nog steeds niet 100% zindelijk en nee dat maakt helemaal niet uit. Ze kan prima op commando een plas doen en ze kan haar plas heel goed ophouden. Maar er zit nog een hoop gemakzucht bij haar. Zo wil ze niet naar het toilet als ze aan het spelen is of eet. En dan juist nét op dat moment is ze aan het plassen. We zetten door, het komt vanzelf. Maar hebben wel een afspraak gemaakt met haar: als je geen luier meer om hoeft en alle plas op de wc doet, dan krijg jij rolschaatsen. Eens kijken of dat werkt…

Ik breng vandaag heel veel tijd door met Saar en lig zelf ook veel op de bank. Alles kost mij nog meer energie en nog meer moeite. Ik merk aan mijn hoofd en mijn lijf dat het weer een stuk minder goed gaat, maar dat is logisch gezien alle omstandigheden. Later in de middag gaan we nog wel even naar het centrum voor wat boodschappen. Verder lezen we veel en Sarah en ik knuffelen wat af. Zou ze het merken dat er wat is? Ze is de hele week al heel erg aanhankelijk. Ik denk wel dat ze wat voelt…

Ik wil jullie een hele fijne en goede nieuwe week wensen met heerlijk zomers weer. Geniet ervan!

Volg je mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Hoi!
Welkom op Lifesabout.nl.
Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van…
Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt.
Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken.
Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt.
Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (4)

  • Oh Geertje! Ik heb dat helemaal niet meegekregen van je moeder. Ik wens je/jullie heel veel sterkte de aankomende tijd. Inderdaad familie gaat voor dus heel begrijpelijk als het een en ander op een lager pitje komt te staan. Ik duim in elk geval mee.

    Beantwoorden
  • Dat tipje is idd supergrappig!
    Maar wat ontzettend verdrietig van je moeder… dikke knuffel…

    Beantwoorden
  • Je moeder,moeten afgeven is vreselijk, veel sterkte!
    Mijn havermoutpannenkoek zag er overlaatst ook zo uit, maar vanmorgen was ie perfect gelukt.

    Beantwoorden
  • Oh nee wat erg van je moeder! Ben er een beetje stil van. Ik wens jullie allemaal veel sterkte en ik hoop dat ze nog even bij jullie kan blijven. X

    Beantwoorden

Write a comment

Lees vorig bericht:
Kinderen kosten energie, maar geven ook energie.

Toen ik nog bij mijn ouders woonde dacht ik er nooit over na. Op mijn 21e ging ik op kamers...

Sluiten