Random

Ik ben veranderd…

Het meisje kreeg al kriebels als de deurbel ging of wanneer ze iemand moest bellen. Een vreemd iemand aanspreken? No way! Het meisje maakte zich altijd druk om de dag van morgen en die van volgende week. Ze zag niet hoe de zon opkwam, want het deed er niet toe. Dat meisje, dat was ik.

Soms heb ik het idee dat ik compleet iemand anders ben ten opzichte van pakweg vijf jaar geleden. Ik herken mijn oude ‘ik’ niet meer wanneer ik in de spiegel kijk.
Behalve wat meer kraaienpootjes en wat eerste grijze haren zie ik vooral een vrouw die compleet anders is dan vroeger. Niet meer verlegen, maar spontaan. Niet meer zorgen maken om morgen en druk maken om volgende week. Deze vrouw leeft nu en voelt de zon schijnen, nadat ze hem zag opkomen.

Wanneer vroeger de telefoon ging vond ik het vreselijk om op te nemen. Ik haatte bellen. Helemaal als ik een ander moest bellen. En wanneer dat een vreemde betrof kon je mij helemaal oprapen. Ik vond het vreselijk.
Waarom? Omdat ik bang was dat er stiltes vielen ofzo. Of ik maakte mij druk om wat degene van mij zou vinden.

Bizar en gek, want waarom zou je zo denken. Maar sinds ik anti-depressiva ben gaan slikken en mijn leven aan een dun draadje hing, heb ik er schijt aan. Ja, gewoon schijt. Zenuwen zijn verleden tijd.
Het voelt alsof met de komst van dat pilletje mijn persoonlijkheid een metarmorfose heeft ondergaan. Ik ben spontaan, ga gesprekken aan met mensen. Durf op alles en iedereen af te stappen.
Ik bel zonder problemen onbekende mensen op en heb in geen jaren meer last gehad van een nerveus of zenuwachtig gevoel. Heel gek, maar ook niet vervelend. Nadeel van deze vrolijke pilletjes is dat ik emotioneel gezien vrij vlak kan zijn. Ik kan niet altijd bij mijn emoties komen. Echter is dat misschien maar goed ook.

Ik ben eerlijk gezegd wel blij met mijn ‘metamorfose’. Op de één of andere manier was ik toch een beetje contactgestoord (klinkt erger dan het is) of in elk geval enorm verlegen. Het is onvoorstelbaar dat ik vroeger met zweethanden en hartkloppingen aan de telefoon zat en nu zonder problemen een nummer draai.
Tegelijkertijd vind ik het meer dan handig, want voor het bloggen heb ik veel contact met (onbekende) mensen. Het is niet voor te stellen dat ik zonder alle gebeurtenissen en mijn ‘ geluk in een doordrukstrip’ een stuk moeilijker contacten zou leggen.

En die zon voelen en zien? Dat had wat oefening nodig. Wanneer je bijna van je leven beroofd wordt leer je wel in het hier en nu te leven. En misschien heeft dat er ook voor gezorgd dat ik mij niet meer druk maak om morgen.
Want ik denk niet aan morgen, maar aan vandaag. En…doordat ik mij niet druk maak is er meer tijd en aandacht voor de zon. Om hem te voelen en te zien. En natuurlijk nog veel meer!

Die nieuwe spontane Geer. Ach, ze bevalt mij wel! Ben jij ook op de een of andere manier heel erg veranderd?

Volg je mij al op FacebookTwitterInstagram en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 33 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Write a comment

Lees vorig bericht:
Gerechten zonder pakjes en zakjes #252. Pittige couscous (Knorr)

'Vol natuurlijke ingrediënten', aldus Knorr. En veel zout, suiker en zetmeel. Nergens voor nodig, want als je deze pittige couscous...

Sluiten