BikkelharT Lifestyle

Hoe zou het zijn?

Soms probeer ik wel eens terug te gaan naar de tijd dat ik nog gezond was. Althans, dacht dat ik gezond was. Achteraf gezien heb ik misschien al jaren die auto-immuunziekte. Maar hoe zou het zijn? Een gezonde en springlevende Geer?

IMG_0073

Dagelijks kom ik mijzelf tegen. Dan besef ik steeds weer dat ik anders ben dan vroeger. Als ik op mijn elektrische fiets stap en de ondersteuning aan zet, als ik mijn wekelijkse dosis pillen uit zet, als ik moet gaan zitten omdat ik licht in mijn hoofd ben of wanneer ik terug denk aan vorig jaar.
Nooit stond ik als jonge en gezonde blom stil bij het feit dat ook jonge mensen ineens ziek kunnen worden en een leven moeten lijden die niet meer lijkt op het oude.

Stel dat ik geen auto-imuunziekte had, dan had ik nu een gezonde zoon of dochter van een jaar of 4. Misschien nog wel een tweede of derde kindje. 5 jaar geleden kreeg ik mijn eerste miskraam, toen we net hadden besloten dat een kindje krijgen wel heel erg leuk zou zijn.
Een volle eettafel dus, met puberende kleuters en misschien wel een klein baby’tje op de arm. Een drukte van jewelste en alle kamers in het huis gevuld.
Geen kamers die in gebruik zijn als opslagplek, maar kinderkamers in alle kleuren van de regenboog. Geen sombere gevoelens of jaloezie wanneer ik zou lezen dat iemand een broertje of zusje krijgt. Ik zou zonder problemen 3 dagen in de week werken in het ziekenhuis, zonder mij dagelijks af te vragen of ik de dag door zal komen.
Nachtdiensten, avonddiensten, een vergadering na het werk? Geen probleem, ik fiets er wel naartoe. Zonder ondersteuning.

Paracetamol ligt eenzaam in de kast, zonder gezelschap te hebben van andere doosjes medicijnen. De apotheek heb ik nog nooit van binnen gezien en mijn armen en benen zijn vrij van blauwe plekken en harde knobbels van het bloed tappen. Mijn lijf is strak en fit van het sporten twee keer in de week en niemand die mij omver blaast.

Het klinkt allemaal heel gek en onrealistisch, maar dat is het ook. Een leven wat het had moeten zijn maar wat niet zo is. Ik kan daar soms heel hard van balen en ook nog wel eens verdrietig om worden. Dit was niet mijn planning. Maar wat ik niet zou doen in mijn andere leven is elke dag volop genieten van alles en iedereen om mij heen. Mijn zintuigen gebruiken om het leven te ervaren. Ik ben blij met een stuk bewustwording over mijn voeding en het schrappen van teveel zout. Met een gezond hart had ik die bewustwording misschien nooit gehad.

Denk jij wel eens na over hoe het ook had kunnen zijn?

Volg je mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

 

Print Friendly, PDF & Email

Hoe vond je dit recept of artikel?

Geef 1 tot 5 sterren!

Gemiddelde waardering / 5.

Ben jij de eerste die stemt?

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (8)

  • Dat speelt hier heel vaak door mijn hoofd. Met tegelijkertijd ook het idee dat ik nu alles minder vanzelfsprekend zie. Was ik volledig gezond geweest dan was dat denk ik wel anders geweest.

    Beantwoorden
  • Oef, dat doe ik té vaak ja… niet over mezelf, wel over mijn dochter en hoe het zou zijn als de bevalling wel goed was verlopen…

    Beantwoorden
  • Herkenbaar Geertje!

    Beantwoorden
  • Ik denk dat het niet meer dan normaal is dat je wel eens stil staat bij wat had kunnen zijn. Ik gun het je zo om gewoon gezond te zijn! En ik gun je een groot gezin! Maar ja.. Aan die woorden heb je niet zoveel. Weet ook niet zo goed wat ik moet zeggen eigenlijk, maar ik kan ook niet zomaar weer je pagina wegklikken zonder je een hart onder de riem te steken. Voor wat het waard is. Sterkte!!!

    Beantwoorden
  • Mooi geschreven!
    En ik ben blij dat je onlangs alles met volle teugen van het leven geniet!

    Beantwoorden
  • Grappig.. ik heb al 4 jaar een chronische darmaandoening, maar wat jij beschrijft heb ik eigenlijk niet echt over nagedacht. Sinds ik kinderen heb realiseer ik me meer dat ik minder energie heb dan de gemiddelde mens (ken je the spoon theory? ), ik heb minder lepels te besteden over een dag. Soms denk ik dan wel eens, hoe zou het zijn als ik meer energie heb. Maar dan denk ik weer dat dit is hoe ik ben en in elkaar zit, so be it, en het beste ervan maken.
    Ik denk ook dat je de ene chronische ziekte niet kan vergelijken met de ander, plus elk mens is verschillend, dus dan krijg je dat iedereen het anders ervaart. Ik zie ook aan je dat het heel pijnlijk is voor je dat je niet meer dan 1 kindje hebt kunnen krijgen, echt heel vervelend 🙁

    ?

    Beantwoorden
    • Dat heb je mooi gezegd! De lepel theorie ken ik ja! Liefs.

      Beantwoorden
  • […] zou het zijn, een springlevende Geer? Ik schreef dit blogje een tijd geleden terwijl ik droomde over een springlevende ik. Hoe mijn leven eruit zou hebben […]

    Beantwoorden

Write a comment

Lees vorig bericht:
Burgertrutje to the max

Burgerlijk. Ik vind het een beetje ouderwets klinken, maar tegelijkertijd ook wel weer heel gezellig. Ik ben er één, een...

Sluiten