Halfvol Lifestyle

Geen afscheid kunnen nemen en onafgesloten hoofdstukken.

5
(1)

Soms is de shock zo groot en abrupt dat het verlies van iets voelt als een onafgesloten hoofdstuk. Ergens bewust geen afscheid van nemen is meer dan verlies, want het achtervolgd je je leven lang. Het is abrupt, zonder aankondiging. Herken jij iets?

Dag broertje

Vaak bedenk ik mij wat ik nog allemaal had willen zeggen tegen mijn broer. Of ‘vergeet’ ik even dat hij er niet meer is. Dat ik niet kan appen of bellen. En dat hij er niet zal zijn als we bij hem thuis komen.
Wanneer je iemand verliest die je dierbaar is, maakt het qua verdriet niet uit of degene plots is overleden of is overleden aan een slopende ziekte.
In dat laatste geval kun je afscheid nemen van de persoon en alles zeggen of vragen wat je zou willen zeggen/vragen. Bij een plotseling overlijden is dat niet aan de orde en voelt het als een intense shock.Het besef is er dan niet en kan ook nog heel lang op zich laten wachten.

Maar nogmaals: dat maakt het verdriet niet erger of minder erg, want verdriet is niet te vergelijken. Wel voelt zijn overlijden als een onafgesloten hoofdstuk, omdat het zo abrupt heeft plaatsgevonden.
Je kunt er niet naartoe ‘leven’ je kunt niet nog iets tegen elkaar zeggen, nog even knuffelen of gedag zeggen. Het blijft een open einde, al weet je in dit geval wél hoe het afloopt.

Dag zwangerschap en kraamtijd

Wat heb ik de afgelopen jaren vaak gedacht ‘had ik maar…’. Dan zag ik zwangerschapsshoots voorbij komen, ingevulde 9 maanden boekjes en enorm veel buikfoto’s. Of zwangerschapsmassages, babyshowers….allemaal dingen die ik niet heb gedaan tijdens mijn zwangerschap.
Ik stond er niet bij stil en besefte niet dat het nooit meer over kon doen. Niet gek, want ik wist tijdens de zwangerschap nog niet dat het meteen ook de laatste zou zijn.

De gezondheid van de baby en van mij was prioriteit na meerdere miskramen en een risicovolle zwangerschap. Ondertussen genoot ik stilletjes en achter de schermen van mijn groeiende buik en de schopjes.
Maar wat had ik graag meer uit de zwangerschap gehaald. Meer foto’s, meer video’s, een mooie fotoshoot, een feestje, een massage….Het voelt onafgesloten.

Zo ook mijn kraamtijd. Eigenlijk kun je het geen kraamtijd noemen, maar de tijd die ik heb gehad als kersverse moeder met een baby in haar armen had ik achteraf gezien graag anders afgesloten.
Ondanks de pijn en zorgen toch proberen meer te genieten, toch slingers voor het raam ophangen en toch die beschuit met muisjes, al was mijn kraamtijd absoluut geen feest. Als ik toen had geweten dat het mijn laatste zou zijn…

Dag gezondheid

En ook aan mijn gezondheid kwam natuurlijk abrupt een eind. Van de één op de andere dag was ik patiënt, voor de rest van mijn leven. Voor de bevalling fietste ik met mijn eigen fiets naar het ziekenhuis waar ik voorlopig niet meer uit kwam.
Toen ik eenmaal weer thuis was fietste ik na een tijd op een elektrische fiets. Inclusief bergen medicatie en half jaarlijkse controles. En natuurlijk het werk niet te vergeten…de laatste keer dat ik mijn verpleegklompen uitschopte op het werk besefte ik niet dat het mijn laatste keer als verpleegkundige zou zijn.

Wanneer je gezondheid van de één op de andere dag (of een langere periode) ineens anders is, heb je het idee dat je niet weet hoe nu verder. Het lijkt alsof je in shock verkeert omdat je ineens een andere koers moet varen. Dingen die je vroeger zo vanzelfsprekend deed en dacht, kunnen nu onmogelijk zijn.

Zo vind ik het bizar dat ik ‘vroeger’ een heel stuk kon rennen, geen één pil hoefde te slikken, de hele dag door kon gaan en afspraken kon maken. En ineens is dat er niet meer…ook dat voelt als een onafgesloten hoofdstuk.
Er kwam niet langzaam een eind aan, maar het einde was er ineens.

Mijn boodschap met dit artikel? Leef bewust, geniet van elke dag en vergeet je dierbaren niet te laten zien wat ze voor je betekenen. Zeg wat je hart je ingeeft en wacht niet tot morgen, want morgen kan de situatie ineens weer anders zijn waardoor je de volgende dag denkt ‘had ik nou maar…’.

Herken jij dat, dat een situatie zo abrupt is verandert dat het als een onafgesloten hoofdstuk voelt?

Volg je mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

Hoe vond je dit recept of artikel?

Geef 1 tot 5 sterren!

Gemiddelde waardering 5 / 5. 1

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (6)

  • Knuffel..! Omdat ik gewoon even niks zinnigers weet te zeggen maar je boodschap heel duidelijk is… ❤️

    Beantwoorden
  • Ik herken het heel goed; plotseling overlijden van m’n jongste zusje door een auto ongeluk. Nu nog met z’n vieren over als oorspronkelijk gezin ipv met vijf. Ook al heb ik nu mijn eigen gezin en dit houdt je er goed in een ritme en op de been, toch mis ik haar elke dag. Niet altijd intens verdriet. Ook grappige herinneringen en daarom vindt ik het nu nog belangrijker (meer bewust van) dat het zo belangrijk is om mooie herinneringen te maken en dit kan al zo klein zijn… Met de kids fietsen, zwemmen, in de tuin, ijsje eten… Knuffelen. Het kan immers zomaar voorbij zijn en dat vindt ik nu nog bewuster enger dan ooit!

    Toch denk ik ook; je kan 100 worden en heel ongelukkig zijn geweest of je kan minder oud worden en intens leven…. M’n zusje is 24 geworden naar gelukkig veel leuke dingen gedaan die ze wilde. Maar toch is het niet eerlijk wNt ze had nog heel veel kunnen betekenen voor heel veel mensen… Zonde dus!! Ze blijft Forever Young! En dit kunnen wij van haar leren, jong proberen te blijven iig van geest!

    Sterkte ook met alles wat er speelt in je leven! Fijn om dit even te typen ☺️

    Beantwoorden
  • Geniet van elke dag, blijf ook vooral kalm en rustig. Daar probeer ik zelf elke dag aan te denken. Zoals hierboven al geschreven herinneringen maken met de Kids vind ik ook heel belangrijk. Het kan voor welk persoon dan ook zo over zijn. Dan hebben ze nog altijd de herinderingen.

    Beantwoorden
  • Helaas een volmondig ja.
    Je gehele zwanger verhaal en kraamtijd, niet wetende dat het de eerste en de laatste is.
    Je lichaam die er gewoon mee stopt normaal te werken.
    Belangrijke personen die er ineens niet meer zijn en waar je ook niks meer mee kan afronden.
    Een heel mooi stuk heb je geschreven. <3

    Beantwoorden
  • Heel herkenbaar ja.
    Mijn mama is behoorlijk plots gestorven, ik heb geen echt afscheid kunnen nemen en dat knaagt nog altijd. Een moeder wordt altijd gemist.
    En mijn verloving werd 4 jaar geleden verbroken door mijn vriend. Afscheid nemen van een leven samen en heel veel dromen, het was behoorlijk hard. Ondertussen is er een ander leven voor in de plaats gekomen, maar nog geen leven waar ik echt vrede mee heb.
    Ik ben wel aan het denken om een grote stap te zetten en alleen (zonder partner) voor mijn droomhuis te gaan, vanuit het oogpunt dat ik later niet wil denken ‘had ik maar’.

    Beantwoorden
  • Heel herkenbaar. Het leven heeft zoveel voor ons in petto, waardoor je soms totaal verbouwereerd achterblijft en terug verder moet op een andere manier.

    Beantwoorden

Write a comment

Lees vorig bericht:
Gerechten zonder pakjes en zakjes #99. Kip kerrie (Honig)

Een op het oog wat eenvoudig gerecht, maar er kwamen desondanks veel verzoekjes voor de kip kerrie van Honig. Met...

Sluiten