Mama

De kracht van de pruillip

Ooit gedacht dat een lichaamsdeel zoveel macht kon uitoefenen? Dat de onderste lip mij dwingt om een goede opvoedingsstrategie te kiezen?
Ik in ieder geval niet, maar toch is het zover. Ik heb het vandaan over DE lip. Sarah combineert deze graag met vochtige ogen en een zacht gesnik.

Van de één op de andere dag leek Sarah een pruillip te kunnen trekken. Af en toe spraken we Sarah lief, doch iets streng aan als zij iets deed wat in onze ogen niet goed was.
Dat kan variëren van de hond knijpen of in de ogen prikken, tot hondenbrokjes eten of iets pakken waar ze niet mee mag spelen. Wij zeggen dan heel rustig ‘doe dat maar niet, want…’ waarna er een prachtige, roze en glimmende onderlip tevoorschijn komt.
Naast deze prominente lip klinkt er ook een zacht meisjes-gesnik en verschijnen er wat tranen in haar ogen. Ze begint je aan te kijken met haar grote bruine ogen en je ziet haar denken: ‘waar heb ik dit aan verdient, ik ben toch zo lief?’

pruiltje

Ik heb geen flauw idee of moeder natuur dit expres heeft gedaan. En ook al is het zo, wat is de reden erachter?
Je wilt als ouders graag je kind opvoeden met de kennis over grenzen en leren accepteren dat niet alles zomaar mag. Dan zou moeder natuur roet in je opvoeding gooien met de pruillip.
Want al wil je nog zo graag dat je kindje naar je luistert…wie kan zo’n gezichtje nou weerstaan?
Tijdens het brood eten heeft Sarah een paar keer pertinent geweigerd te eten. Ik accepteer dat, want blijkbaar heeft ze er niet altijd zin in. Ze voelde zich ook niet lekker op dat moment. Maar toch probeer ik haar een paar keer wat brood te laten eten. Als ik vraag of ze toch een stukje wilt eten verschijnt DE lip. En ze kijkt vervolgens naar het plafond en dan weer naar de grond, gevolgd door haar beroemde snikken. Ik probeer mijn lach in te houden en film een stukje voor opa en oma.
Maar jemig, dit is nog maar een stukje brood. De uitdagingen worden straks vele malen groter en haar lip waarschijnlijk ook. Hoe ga ik die weerstaan?

Bij het zien van bovenstaande foto’s smelt ik weg. Als Sarah iets pakt wat niet mag (omdat het gevaarlijk is bijvoorbeeld) begint ze soms zelfs te huilen. Ook daar kan ik niet tegen. Mijn dochter huilen? Nee, ik wil haar altijd zien lachen, want dan weet ik dat zij gelukkig is en dat ik het goed doe. Huilen betekend ongemak en vervolgens begin ik te twijfelen aan mijzelf. Ik pak haar op en begin haar heel hard te knuffelen. Het is gelukkig snel weer goed, tot ze weer iets op het spoor is en ik haar weer zal moeten corrigeren. Je begrijpt wel, er wordt hier heel veel geknuffeld.
Ik zal toch sterk in mijn schoenen moeten blijven staan wil ik niet de verkeerde keuzes maken. Het toch accepteren van iets waar ik eigenlijk niet achter sta is niet juist. Sarah heeft er weinig aan, wij ook. Maar stiekem smelt ik weg van binnen en moet ik mij echt inhouden als ik dat koppie zie vertrekken. Help!

 

Moet jij je ook wel eens inhouden om niet overstag te gaan door de blik van je kindje? Wat doe je om voet bij stuk te houden?

Print Friendly, PDF & Email

Hoe vond je dit recept of artikel?

Geef 1 tot 5 sterren!

Gemiddelde waardering / 5.

Ben jij de eerste die stemt?

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (7)

  • Dit is ook door haar oma niet te weerstaan.

    Beantwoorden
  • Een kwestie van smelt…<3

    Beantwoorden
  • Eh, nou, als ik die foto zie bovenaan dit artikel, denk ik niet dat ik zelf óóit zoiets kan weerstaan. Dit is toch superschattig?! Oh hemel… Ik hoop niet dat mijn kind dit ooit ontdekt, want dan ben ik zwaar de …! Wég mooie opvoedingsstrategieën!

    Beantwoorden
  • Dit is heel erg herkenbaar. Ik vind het altijd erg ongemakkelijk en lastig als Sydney gaat huilen. Ze is een echte drama queen! Ze huilt gelijk met hele dikke tranen en steekt vervolgens haar handjes in de lucht, omdat ik haar dan op moet pakken. Probeer dit dan maar te negeren…. Valt niet altijd mee. En die twijfels herken ik ook. Ga gelijk aan mijn moederschap twijfelen (ondanks dat ik weet dat het nergens op slaat) Maar we kunnen het

    Beantwoorden
  • […] De kracht van de pruillip. […]

    Beantwoorden
  • Heel herkenbaar! Yara is pas 4 maanden, maar kwam pruilend ter wereld! Op de foto dat ze uit mijn buik getild werd pruilde ze al, en nu doet ze het nog meerdere keren per dag…

    Beantwoorden

Write a comment

Lees vorig bericht:
Make-up op vakantie….ja of nee?

Als je op vakantie bent heeft je hoofd ook vakantie. Geen agenda, geen tijdsdruk, geen afspraken en geen of minder...

Sluiten