Lifestyle

Comazuipen? Betaal dan ook de rekening!

0
(0)

Artsen zijn de dronken patiënten in de wachtkamer beu. Er wordt onder stoelen geplast, in een hoekje gekotst en de dreigementen naar medisch personeel zouden ook niet mis zijn. Wat zou een oplossing kunnen zijn? Ouders straffen? Of de rekening linea recta op de deurmat van de patiënt laten vallen?

In de zes jaren dat ik verpleegkundige was op de Cardiologie kwamen ze af en toe voorbij: de comazuipers of bijna-comazuipers. Elk weekend wisten we weer hoe laat het was als we een bedje moesten reserveren voor een jong persoon met een paar slokken teveel op. Er ging vervolgens een infuus in met vocht, de vitale functies werden in de gaten gehouden en als je pech had kon je ook nog opruimen en schoonmaken.
Natuurlijk zorg je ook voor deze mensen die een enkele keer zelfs in levensgevaar zijn, maar oké is het niet. Soms had ik de neiging om, zodra het licht werd, moedwillig de gordijnen open te gooien voor heerlijk veel licht en even net wat meer te rammelen met po-stoelen en deksels. Maar Geer zou geen zuster zijn als ze daarna niet met twee paracetamolletjes aankwam zetten.

222

Moedwillig jezelf het gevaar en misschien wel de dood in zuipen. Een bedje in het ziekenhuis bezet houden, voor je laten zorgen door personeel dat het al zo druk heeft en daarbij ook nog meehelpen aan het verhogen van de zorgkosten. Ik vind daar eerlijk gezegd wel iets van. Nogmaals: natuurlijk heb ik ook voor deze mensen gezorgd zodat ze zonder gevaar weer richting huis konden gaan.
Maar hoe moet dit verder? Helemaal wanneer wachtkamers worden vervuild met uitwerpselen en personeel zich niet meer veilig voelt?

Er zit een verschil in met bijvoorbeeld een zelfmoordpoging. Dan kun je roepen ‘maar dat is toch ook moedwillig?’ Ja….en vooral nee. Er zit een reden achter, psychische nood. Een persoon is ziek en onderneemt actie. Iemand die zichzelf in coma zuipt is geestelijk gezond (voor zover je weet) en kan de consequenties ervan inzien.
Hij of zij heeft op dat moment genoeg keuzes buiten het zichzelf in coma zuipen om. Het is voor de lol, om te ervaren ‘wat er dan gebeuren zal’. Omdat hij of zij laks is en zijn of haar ziekte-inzicht links laat liggen.

Het is en blijft een onderwerp dat voor veel discussie zorgt en gevoelig kan liggen bij jongeren en ouders. Ik ben dan ook vrij voorzichtig in dit artikel om zo niemand te kwetsen. Maar…ten eerste ben je als ouder natuurlijk de meest verantwoordelijke in dit verhaal, naast de jonge zuiper zelf. Blijkbaar rinkelt er iets als het gaat om het gezag voor je kind.
‘Helaas’ zijn er ook jongeren die er alles aan doen om stiekem te drinken, waardoor dit escaleert. Ook ouders zitten weleens met hun handen in het haar vanwege het gezag. Wat is dan een goede oplossing?

Al jaren roep ik dat de rekening voor het oplappen van een comazuiper best betaald kan worden door de zuiper zelf. Geen geld? Dan zorg je er maar voor. Zoek een bijbaantje, neem er een krantenwijk bij. Voel en ervaar wat je hebt gedaan, wat de consequenties zijn en hoeveel geld het je gaat kosten.
Jij hebt jezelf moedwillig het bed in gezopen, dan draai je ook maar zelf op voor de kosten. Wat zou nog meer helpen? Bij het vervuilen van de wachtkamer ouders en familie optrommelen om alles schoon te maken? Bij bedreiging een paar nachtjes cel? Ik ben geen politieagent (gelukkig maar) maar wat ik wel weet én vindt is dat men prima veel strenger kan optreden tegen dit fenomeen.
Het is levensgevaarlijk, maakt de zorg nog weer onnodig duurder en je bezorgd een ander een hoop overlast. En dat is zuur, net als die viezigheid onder de stoelen van de wachtkamer.

Nou ben ik benieuwd, hoe denk jij hierover? En wat zie jij als een mogelijke oplossing?

Volg je mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

Hoe vond je dit recept of artikel?

Geef 1 tot 5 sterren!

Gemiddelde waardering 0 / 5. 0

Ben jij de eerste die stemt?

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (17)

  • Helemaal met je eens! Lekker stoer doen door veel te drinken en daarna ben je zielig, echt niet.. Een vriend van mij heeft het vroeger ook ooit gedaan en dat was behoorlijk stom, hij heeft er wel van geleerd want daarna heeft hij nooit meer veel gedronken. Dat vind ik dan wel weer positief ) Lijkt me als personeel ook apart inderdaad..

    Beantwoorden
  • Ik denk iedereen wel ns teveel gedronken heeft, en je kunt daar lang niet altijd de ouders voor kunt beschuldigen. Dat was in mijn geval vroeger niet, dat was mijn eigen schuld. Ik zoop mezelf niet in coma hoor, maar het is 3x gebeurd dat ik echt te veel dronk. Ik walg nog van mezelf.
    Maar met coma zuipen en allemaal dat soort gore dingen moeten ze die jong er zelf voor op laten draaien. Zelf komen poetsen lijkt mij een goed plan. Misschien gedragen ze zich dan een volgende keer.

    Beantwoorden
  • Poeh lastig.. In het geval van minderjarigen draaien de ouders ervoor op als je zegt dat ze de rekening zelf maar moeten betalen. Terwijl je als ouders zijn er vaak geen invloed op hebt. Natuurlijk is het deels opvoeding maar ook deels de omgeving en die heeft echt een grotere invloed soms.

    Moet ook zeggen.. Mijn broertje is een keer in het ziekenhuis beland en toen werd hij belachelijk behandeld. Bij hem lag de oorzaak niet bij de alcohol maar ze dachten van wel omdat hij ook gedronken had. Wat ben ik toen pissig geweest zeg. Ze hebben daarna ook flinke excuses moeten maken.

    Beantwoorden
  • Ik denk zelf dat als je dit eenmaal overkomt, je dit nooit meer doet. Dat je dusdanig schrikt, zoals Wilma ook schrijft. Zelf ben ik wat terughoudender hierin, maar ik kan me voorstellen dat als je dit als verpleging regelmatig ziet gebeuren, dat je er anders naar gaat kijken. Ik zou ook woedend zijn, denk ik. Toch vraag ik me af of zo’n kind van tevoren echt oprecht bewust is van wat hij of zij doet. Dat kan toch haast niet? Is het meedoen? Is het wegdrinken? Ik weet het niet en het zal ook weer per kind verschillen. Ik heb vroeger veel gedronken in mijn puberteit. Ook geblowd. Het hielp mij om om te gaan met het leven wat ik toen al zo zwaar vond. Heel moeilijk onderwerp dit.

    Beantwoorden
    • Een vriendin van mij is dokter in een studentenstad en ziet helaas van die dronkaards soms meer dan eens op spoedgevallen binnenkomen, ze leren het dus niet allemaal.
      En ik hoor haar soms toch ook vertellen dat ze die patiënten dan niet de rustigste kamer geven en ‘s morgens met veel plezier veel licht maken. En ik begrijp wel dat ze die niet te veel pamperen, zo leren ze het misschien wel.

      Beantwoorden
  • Ik schrik altijd weer van de verhalen over comazuipen. Vooral omdat ik er niets van begrijp: waarom doe je dat in vredesnaam?!

    Ik waarschuw mijn kinderen voortdurend voor de gevaren van alchohol en groepsdruk, en ik mag hopen dat het kwartje is gevallen.

    Beantwoorden
  • Zo ben ik eens naar de spoeddienst gegaan met super veel krampen. (Bleek niets serieus te zijn, gelukkig, maar op dat moment had ik even super veel last). Ik kreeg buscopan en dat hielp, dus ik moest wachten tot er verdere onderzoeken konden gedaan worden.

    Naast ons lag een vrouw die zich helemaal kapot had gezopen en dan gevallen was. Ze had wat schaafwonden.

    Er kwam een bed voorbij gereden met een man op die denk ik een hartaanval had of zo. Er liepen vier dokters rond en er zat er zelfs één bovenop.
    Serieus dus! Zeg de man van die vrouw die haar roes lag uit te slapen: “Vind je dat nu kunnen? Wij zijn hier toch al veel langer! Dat ze ons EERST helpen.”
    Mijn man heeft die kerel mooi op zijn plaats gezet.
    Wat een lef zeg.

    Mijn kinderen zijn nog te jong, ik hoop ze te kunnen ‘wapenen’!

    Beantwoorden
  • Ik hoop dat mijn dochter net zoals ik heel snel leert wanneer het een slokje teveel is. Ik kan mijn glas zo vol laten staan als ik 1 slok neem en denk nee meer niet.
    Maar nog geen 2 jaar terug heb ik ook de fout gemaakt, dronk te veel en die klapte later pas in waardoor ik ontzettend ziek ben geweest en alles ondergekotst heb, en echt knockie ging.

    Kan me voorstellen dat dat bij jongere ook vaak voorkomt. Wat leer je ervan is dan de vraag idd. (Ik heb geleerd geen huisgemaakte dropshot meer te drinken haahahah)

    Ik denk niet dag het helpt de rekening te laten betalen want dan zijn ouders de lul. En het leven is al duur, je wil niet dat mensen in de shit komen omdat hun kind een fout maakt met drank.

    Wat wel? Geen idee. Drank leeftijd naar 21… ?

    Beantwoorden
  • Ben het wel met je eens. Alleen de cel in kost ook een hoop geld. Steng optreden moet zeker. Straffen ook denk ik. Taakstraf bijvoorbeeld. Of een zelfde systeem als met jonge bestuurders. En ik denk dat de beveiligers harder mogen ingrijpen op zulke moment, alleen moet dat nog even wettelijk getegeld worden.

    Beantwoorden
  • Ik vind het een lastig onderwerp.
    Ja, ik vind zeker ook wat van comazuipen! En ik vind het eigenlijk belachelijk dat de samenleving op moet draaien voor het ‘lolletje’ van een tiener. Aan de andere kant heb je ouders die waarschijnlijk anders voor de rekening opdraaien, en die al zoveel zorgen hebben om hun kind. En de klap die schulden kunnen veroorzaken bij iemand die toch al wat zwakker is.

    Misschien zou er een regeling moeten komen, een beetje schuldsanering-achtig. Zo iemand MOET een bijbaantje oid hebben of zoeken, en alles wat over is verspreid over 3 jaar (en bij een tiener die bij zijn ouders woont is dat wat mij betreft gewoon alles, dan maar 3 jaar geen kleding kopen en niet stappen) gaat naar de rekening van het ziekenhuis. Als het in die drie jaar te weinig is, is het ook klaar, en gaat er niet nog een rekening naar de ouders – maar als er meer ‘afbetaald’ wordt in die drie jaar, gaat dat naar de jellinek als voorlichtingsmiddelen of zo. Dan draaien die tieners er toch echt zelf voor op, niet hun ouders, maar beginnen ze hun leven ook niet met iets wat ze echt niet kunnen betalen.

    Beantwoorden
  • Zo lastig! Het is een voor de hand liggende gedachte om dan te zeggen: zelf betalen. Maar, dan begeef je je wel op glad ijs. Want, doe je dat dan ook met drugsgebruikers? En wat te denken van mensen die langdurig alchohol gebruiken en daardoor steeds terugkomen in het ziekenhuis? Is dat dan wezenlijk anders omdat zij verslaafd zijn én dus (ook) in de categorie ‘psychische aandoening’ vallen? En een andere parallel: iemand die zich met te weinig kunde van een zwarte piste stort en gewond raakt. Moet die ook zijn eigen kosten betalen? Ik denk dat de grootste winst te behalen is bij preventie. Roken heeft een veel slechter imago dan een aantal jaar geleden, dat is volgens mij ook de kunst bij alcohol-gebruik.

    Beantwoorden
  • Ik ben het helemaal met je eens. Ze zijn zo groot genoeg om te gaan coma-zuipen, dan zijn ze ook oud genoeg om zelf hun rekeningen te kunnen betalen. Amen. 😉

    Beantwoorden
  • Nou, ik ben het met je eens hoor! Vreselijk dat comazuipen, beetje stoer tegenover je vrienden.Bah, ik walg ervan. Laat ze inderdaad zelf de boel maar komen opruimen en de rekening betalen!

    Beantwoorden
  • Helemaal mee eens dat er iets aan moet gebeuren mr wat? Ongelukken door gevaarlijke sporten kan je ook zien als bewust risicovol handelen, net als roken en ongezond leven en eten … allemaal heeft het consequenties voor de zorg

    Beantwoorden
  • Jaa dit vind ik wel een moeilijke. Omdat een aantal coma drinkers ook zelfmoorneigingen hebben en zich zo van kant drinken. Maar ik ben het er inderdaad mee eens dat de mensen die echt teveel drinken bewust, die van mij de rekening echt zelf mogen betalen. Kom op zeg, er zijn zoveel mensen die vechten voor hun leven en dan ga iemand zichzelf even lekker in coma zuipen omdat het stoer is. Nee daar heb ik echt geen medelijden mee!

    Beantwoorden
  • Hallo Geertje,

    een reactie op je artikel.

    Ik ben het met je eens dat deze “comazuipers”, ongeacht als het jongeren of volwassenen zijn, de rekening MOETEN betalen.

    Het is gewoon ongehoord dat mensen die wel met een geldige reden gebruik maken van de zorg, zodoende “slachtoffer” worden
    van dit verwerpelijk gedrag. Het eigen risico kan zodoende misschien ook wel wat lager, dit gaat ook nergens over.

    Een ander leuk voorbeeld. Mijn vrouw werkt in het plaatselijke ziekenhuis. Als ik haar ‘s morgens naar het werk breng, dan staan diverse patiënten buiten – met zuurstoffles achter op de rolstoel – lekker te genieten van hun sigaretje. Mijn inziens hebben deze mensen helemaal geen recht op zorg (of ik moet het al te eenzijdig zien, ik laat me graag overtuigen). Ook hier kun je besparen met legio andere voorbeelden.

    Ik hoop op een reactie 😉

    Met vriendelijke groet,

    J. Wesseling

    ‘Helaas’ zijn er ook jongeren die er alles aan doen om stiekem te drinken, waardoor dit escaleert. Ook ouders zitten weleens met hun handen in het haar vanwege het gezag. Wat is dan een goede oplossing?

    Beantwoorden
    • Hallo Geertje,

      ten eerste vind ik dat er een goede dialoog moet zijn tussen de ouders en het betreffende kind eventueel onder
      begeleiding van een professional met “speciale” bevoegdheden. Hiermee wil ik zeggen, gaat een gezin dit “traject”
      in en de jongere wil zich niet verbeteren en zodoende het leven van zijn ouders – en dus ook de maatschappij – verziekt,
      dan kan de professional – in overleg met de ouders en een commissie – besluiten om het kind uit huis te plaatsen in een
      – laten we zeggen – internaat, speciaal programma of, zoals in Amerika “opvoedkampen”. Alhoewel het laatste voorbeeld
      dan wel beter dient te worden geregeld, aangezien het in Amerika nog weleens fout wil aflopen (goede film bij dit voorbeeld
      is “Bootcamp”).

      Voorbeelden hierboven lijken misschien allemaal erg overdreven, maar ik geloof in het feit dat als wij als maatschappij
      daadwerkelijk dingen willen veranderen, er vele wegen naar Rome zijn.

      Voorop staat een respectvolle behandeling van de jongere naar ouders en omgekeerd en een goede voorbereiding in de
      maatschappij.

      Hoe denk jij hierover?

      Met vriendelijke groet,

      J. Wesseling

      Beantwoorden

Write a comment

Read previous post:
Samen komen we er wel. En dat is beter dan alleen.

Een uitspraak van mijn voorouders, 'samen komen we er wel'. En of dat nou met je partner is of met...

Close