Halfvol

Chronisch zieke mama is gelukkig

Laatst deed ik op Instagram mee met de ’20 facts about me’. Ik ratelde twintig feitjes over mijzelf op en eindigde met het belangrijkste feit: ik ben gelukkiger dan vroeger, toen ik nog niet tot de chronisch zieke gang behoorde. Klinkt best gek hè? Hoe zit dat?

Ik geloofde het nooit echt als mensen beweerde gelukkiger te zijn met hun beperkingen dan in de periode dat ze nog gezond waren. Wat een mislukt verkooppraatje. Maar als ik nu terug kijk naar de jaren die voor mij liggen, dan moet ik met het schaamrood op mijn wangen bekennen dat ze toch echt wel gelijk hebben.  Maar hoe kan je dat nou zeggen en voelen? Ik ga het je proberen uit te leggen.

Een tijdje terug sprak ik met een vriendin, haar schoonvader was ongeneeslijk ziek en zou niet lang meer te leven hebben. Hij gaf aan dat het afgelopen jaar, een jaar met behandelingen, ziekenhuisbezoeken en afscheid nemen, het mooiste jaar van zijn leven was. Hoe bijzonder is dat? Terwijl je weet dat je niet lang meer zult leven en dus genieten, kun je wel heel gelukkig zijn. Gelukkiger dan ooit. Het heeft te maken met het intens leven en het opzuigen van alle mooie dingen om je heen. Je niet druk maken om kleine frustraties en hobbels die je vroeger altijd van slag maakte. Frustreren, boos zijn en balen zijn soms verspilde minuten die heel kostbaar kunnen zijn. En waar brengt het je uiteindelijk? Helemaal nergens. O toch wel, verder in de put.

Ik was jong, kindloos en werkte om te werken en voor de toekomst. Ik had geen doel behalve ooit moeder te worden. De rest zou ik wel zien. Dagelijks leefde ik op de automatische piloot en deed wat ik moest doen. Ik keek vooral vooruit naar de weken die voor mij lagen. Naast werk was ik veel tijd kwijt met doelloos leven, beren op de weg zien en plezier maken met vrienden. Maar tijdens dat plezier, of het nu een feestje was of een uitje naar de film, genoot ik niet echt. Ik was altijd bezig met morgen, elke dag weer. Toen bestempelde ik mijzelf als gelukkig.
Maar jeetje, dat was ik echt niet. Ik probeer mij voor te stellen hoe gelukkig ik zou zijn als ik moeder was en niet chronisch ziek. Was ik dan net zo gelukkig? Ik denk het niet.

DSC_0414

Het ziek zijn heeft mij met beide benen op de grond gezet en dwingt mij tot stil te staan, letterlijk en figuurlijk. Stilstaan, beseffen en om mij heen kijken. Wat gebeurt er eigenlijk? Wat zie ik, wat ruik ik, wat voel ik? Mijn hart mag het dan wel iets minder doen, mijn zintuigen zijn veel beter gaan werken. Bewust ben ik van alles om mij heen en dat maakt het genieten makkelijker.
Als ik niet ziek was geweest had ik nooit ervaren hoe kwetsbaar het leven is. Het leven lijkt zo zeker en sterk, maar heeft eigenlijk meer de sterkte van een zeepbel. Hij kan zo ineens kapot.
Zonder het ziek zijn en het gegeven dat ik nooit meer zwanger mag worden, had ik nooit zo intens genoten van Sarah. En dat doe ik nog steeds. Ik wil absoluut niets missen en neem alles in mij op. Zonder het ziek zijn had ik misschien over een jaar alweer uitgekeken naar een nieuwe zwangerschap.
Dan had ik mij daar mee bezig gehouden en minder tijd gehad voor Sarah, vooral na de bevalling. Nee, zonder het ziek zijn was ik niet zo gelukkig geweest. En dat heeft dus puur te maken met die bewustwording, het stilstaan en het om je heen kijken. Eigenlijk heb ik er sinds een jaar een andere afstandbediening bij gekregen.
Mijn Forward-knop is verdwenen, mijn Rewind-knop wordt veel minder gebruikt en er zit een andere pauze-knop op. Een veel grotere, die ik makkelijk kan indrukken. En daar ben ik maar al te blij mee!

Print Friendly, PDF & Email

Hoe vond je dit recept of artikel?

Geef 1 tot 5 sterren!

Gemiddelde waardering / 5.

Ben jij de eerste die stemt?

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (9)

  • Ongelooflijk intens geschreven, heel mooi

    Beantwoorden
  • Ik volg je al een tijdje maar heb nog nooit een reactie achtergelaten. Deze keer wel want ik vind dit zo mooi en ontroerend geschreven. Ik word er stil van. Zelf heb ik ook een chronische aandoening en probeer ik ook het positieve eraan in te zien. Jij beschrijft het heel treffend.

    Beantwoorden
  • Goed zo Geertje. We kunnen nog een hoop van je leren.

    Beantwoorden
  • dikke kus en, omdat een te korte reactie niet blijkt te kunnen, nog maar een dikke kus

    Beantwoorden
  • Dat heb je mooi verwoord. Dat is precies de rede waarom ik zo intens geniet van alles. Ondanks ik nu keihard studeer en werk aan de toekomt in een mooie leuke baan. Geniet ik van elke moment zowel als mama dan als leerling recovery verpleegkundig. En dat had ik nooit zo intens kunnen doen als ik niet zo vreselijke zwangerschap had gehad en mij dochter nooit ziek was geweest. Gek eigenlijk dat je dat ervoor moet meemaken. Iets wat je eigenlijk niemand gunt maar je juist zoveel uithaald en van leert

    Beantwoorden
  • Mooi geschreven zeg! Ik heb er zelf nooit zo over nagedacht maar het is bij mij ook zeker van toepassing. Ook mede omdat het de laatste jaren super goed met me gaat. Rake laatste zinnen!

    Beantwoorden

Write a comment

Lees vorig bericht:
Natriumarme producten in de test deel 5.

Deel vijf alweer wat betreft het testen van natriumarme producten! Wekelijks speur ik de schappen af opzoek naar producten zonder...

Sluiten