Lifestyle Mama

Mijn aanpak: negeren, straffen en belonen.

Naast Lifestyle, gezondheid en recepten deel ik ook graag blogjes over het moederschap. Omdat mama zijn een rode draad in mijn leven is en het tevens mijn allermooiste cadeautje is. Daarom een nieuw thema wat elke week terug zal komen: mijn aanpak. Dat kan gaan over opvoeding, dingen regelen voor je kindje, voorbereidingen, zindelijk worden, van klein bed naar groot bed…etc. Vandaag de aftrap met mijn aanpak: negeren, straffen en belonen. Wat pas ik toe? En waarom? Ook hoor ik graag jullie visie. Onthoud: elke aanpak is goed zolang je er zelf achter staat.

Gewenst en ongewenst gedrag

Voor elke ouder zijn er persoonlijke grenzen met normen en waarden. Wat in het ene gezin wel wordt geaccepteerd is bij het andere gezin not done. Dat is prima, dat zullen we van elkaar moeten respecteren. Regels zijn ook verschillend en dus hoe ver een kind kan en mag gaan ook.

Wat ik onder gewenst gedrag versta? Alles binnen die grenzen. Maar ik probeer gewenst gedrag ook te stimuleren en uit te breiden door haar enigszins bescheiden op te voeden. Daar bedoel ik mee: woorden als ‘dank je wel’, ‘sorry’ en netjes iets kunnen vragen.
Ook probeer ik gedrag te stimuleren die wordt gewaardeerd in het openbaar, zoals luisteren, antwoorden, niet voordringen en je netjes gedragen ten opzichte van een ander. Op dit moment doet Sarah heel graag mensen na en dan met name ons. Daar maak ik gebruik van door het goede voorbeeld te geven. Ja, deze leeftijd is uitermate geschikt om jezelf ook even opnieuw op te voeden (proest).

Ongewenst gedrag vind ik geweld, schelden, schreeuwen, geen ‘dank je wel’, of ‘sorry’ willen zeggen. Niet durven zeggen vind ik wat anders, want soms is het nog best eng. Wanneer Sarah het eng vindt probeer ik haar te helpen door het samen te doen. En meestal gaat dat prima.

Negeren

In het begin, toen het opvoeden net om de hoek kwam kijken, heb ik geprobeerd het één en ander te negeren. Ik dacht dat het wel zou werken wanneer Sarah aandacht zou krijgen als ze iets positiefs deed. Maar…ik ging erover nadenken en kwam voor mijzelf tot de conclusie dat het voor Sarah alleen maar lastig is. Ze zal niet altijd snappen wat ze verkeerd doet, want ik benoem niets.
Daarom doe ik het de laatste anderhalf jaar anders. Ik negeer haar niet, maar benoem haar gedrag en waarom ik dat niet oké vind. Ook vertel ik haar wat ik liever zou willen zien. Ik merk aan haar dat ze mij meestal heel goed begrijpt.
Toch kan negeren een voorkeur zijn bij het opvoeden. Zoals ik in de eerste alinea al schreef, is geen aanpak verkeerd. Je kiest zelf voor een manier waar je achter staat.

Straffen

Straffen vind ik heel negatief en ernstig klinken, maar ik wist niet hoe ik dit anders moest noemen. Ik bedoel hier dus mee: het omgaan met ongewenst gedrag. Nou hebben wij misschien het ‘geluk’ dat Sarah een heel makkelijk kind is, maar af en toe…zou ik willen dat we behang hadden beneden. Op sommige momenten weet ik het ook even niet meer en ik denk dat alle ouders dit herkennen. Maar wat doe je dan? Geweld vind ik per definitie geen oplossing en gebruiken we ook niet. Schreeuwen vind ik ook vreselijk, ik zou het niet eens kunnen tegen Sarah.
Mijn visie is dat Sarah meer heeft aan duidelijkheid dan aan straf. Maar ze is niet altijd rustig om naar mij of Giorgio te luisteren zodat we kunnen uitleggen waarom iets niet oké is. Op dat moment werkt een stoel heel goed, die we met het gezicht tegen de muur zetten. Gewoon in de woonkamer, dus niet op de gang of op de trap. Ze reageert heel goed op deze ‘time-out’ en is al snel weer rustig, zodat één van ons kan uitleggen wat er is gebeurd.
En dan eindigen we altijd met een knuffel en een kus. Want ook al klinkt het behang heel aantrekkelijk, ze blijft de liefste en de leukste.

Belonen

Belonen doe ik liever dan ‘straffen’, omdat ik natuurlijk graag een vrolijk snoetje voor mij zie. Maar zoals ik bij ‘straffen’ ook al schreef: ik doe het zo min mogelijk met materie. Dus niet eindeloos veel cadeautjes of snoep, maar complimentjes. Benoemen dat ze iets op dat moment goed doet, waarom dat goed is en benoemen dat ze goed luistert. Ik zal niet snel zeggen dat ik wanneer ze luistert trots op haar ben of van haar houd, want dat ben ik en doe ik altijd, ongedacht of ze ‘lief’ is of niet.

Nu ze zo snel groot wordt en zonder speen slaapt, plasjes doet op het toilet en in een groot bed slaapt benoemen we vaak dat ze zo’n grote meid is en dat we het zo knap van haar vinden. Trots als een pauw lacht ze de wereld toe. Over deze grote stappen (speen afleren, zindelijkheid en een groot bed) schrijf ik volgende week in een ‘Mijn aanpak’.

Hoe denk jij over negeren, straffen en belonen?

Volg je mij al op Facebook, Twitter, Instagram en Bloglovin?

Print Friendly, PDF & Email

Hoi! Welkom op Lifesabout.nl. Mijn naam is Geertje. 32 jaar, levensgenieter, mama en vrouw van... Schrijven is mijn passie en dat doe ik graag over alles wat mij een gelukkig en mooi mens maakt. Denk aan health, lifestyle, moeder zijn, fashion, uiterlijk en koken. Maar ik stel mij ook kwetsbaar op en schrijf over mijn leven als hartpatiënt. Dagelijks vind je hier vooral veel positiviteit en neem ik je mee naar wat mij zoal bezighoudt. Enjoy!

Comments (8)

  • Het avontuur begint bij ons met max. 11 weken. Ik ben dus blij met deze nieuwe serie. Laat me graag inspireren. Jullie aanpak spreekt mij absoluut aan.

    Beantwoorden
  • Wij proberen het ook zo aan te pakken met onze peuter diva, al werkt een time out nog niet bij haar en kunnen we beter haar driftbuien negeren. Ik ben dol op haar, al haalt ze me soms het bloed onder m’n nagels vandaan. Haar zusje blijft hopelijk zo rustig als ze nu is ?

    Beantwoorden
  • Ik werk ook met een time out. Even laten afkoelen helpt meestal het beste. Daarna inderdaad een stevige kus en knuffel. Leuk een nieuwe thema ben benieuwd naar de volgende onderwerpen. ?

    Beantwoorden
  • Ik wil nog wel eens mijn.stem verheffen tegen meisje van 10, bij de kleine lukt mij dat gewoon niet. Bij ons gaan ze wel op de trap zitten, maar verder zijn wij ook erg van het belonen en minder van het straffen.

    Beantwoorden
  • Onze meiden zijn 10 en 13 en wat ik ze vooral wil meegeven, is dat er consequenties aan je gedrag zitten en dat zij zelf moeten leren wat de juiste keuze hierin is. En natuurlijk mag je weleens op je bek gaan, ook daar leer je van.

    Maar om een voorbeeld te noemen: huiswerk kun je uitstellen, maar je kan het maar beter meteen doen in plaats van uit school meteen de tv aanzetten. Consequentie kan zijn dat je niet naar de voetbaltraining kan, omdat je huiswerk niet af is, wordt de trainer ook niet blij van. Of de leraar is niet blij als het huiswerk niet gemaakt is.

    Vaak hoef ik het alleen maar te benoemen en zien ze zelf ook wel in wat het verstandigst is (maar of ze het dan ook doen…).

    Beantwoorden
  • Mooi om te lezen hoe jullie hier mee om gaan. Ik denk dat je met name moet doen wat je gevoel je ingeeft (behalve dat achter het behang plakken dan he ;)). Wij proberen J ook altijd te belonen als hij iets goed doet. We gaan dan vreemd genoeg met z’n 2en zitten klappen… Maar als je dat koppie dan ziet. Soms heeft hij trouwens zijn terror momenten. Het beste werkt dan hier dat hij ergens niet aan mee mag doen. Niet aan tafel mogen zitten of niet mee mogen naar boven bijvoorbeeld. Als hij dan snapt dat hij fout zit, moet hij eerst sorry zeggen en dan is het weer goed.

    Beantwoorden
  • Ik vind het zo lastig! We krijgen hier nu ook echt mee te maken. Als ze ons knijpt of slaat als we haar vast hebben zeg ik duidelijk dat ik niet wil dat ze dat doet. En anders zet ik haar op de grond. Dan is het toch al gauw duidelijk. Al doende leert men.

    Beantwoorden
  • […] week konden jullie de eerste ‘mijn aanpak‘ lezen, waarin ik vertel over mijn aanpak voor wat betreft belonen, straffen en negeren. Er […]

    Beantwoorden

Write a comment